Fred is mij geschonken door zijn vorige eigenaar/geleider Peter Peppenster.

In mijn functie van hoofdinstructeur heb ik Fred leren kennen toen hij ca. 2 jaar oud was en Peter lid wilde worden bij onze kringgroep "Oosterhout e.o.". Om te laten zien wat de hond kende bracht Peter hem voor in appèl en manwerk.
Mijn eerste reactie was: Wat is er met de hond gebeurd. Hij kende weliswaar alle oefeningen maar tijdens het appèl was hij zeer sterk onder indruk van de geleider en tijdens het manwerk uiterst agressief en nauwelijks benaderbaar voor anderen. Dit terwijl de hond buiten het trainingsveld zeer sociaal en lief was.
In een gesprek met Peter gaf hij aan niet de juiste begeleiding te hebben gehad waardoor het een en ander fout was gegaan. Omdat Peter op dat moment zeer "dominant" overkwam, leek mij dat een logische verklaring.
Ondanks het getoonde plaatje hield ik wel een super indruk van Fred over en zei tegen Peter: "Dat zou een hond voor mij zijn, geef mij hem maar". Op dat moment was de tijd echter nog niet rijp en het zou nog 3 jaar duren voor ik de hond had.

In de volgende jaren groeide onzekerheid/lijfsbehoud van de hond met de week.

- Het speuren werd een fiasco omdat de hond niet zelf durfde te werken;
- Het appèl ging heel duidelijk achteruit;
- Tijdens het pakwerk was de agressie niet meer controleerbaar;
- Ondanks de zéér hoge agressie verlaat de hond de pakwerker;

De oorzaak werd steeds duidelijker - de noodzakelijke baas-hond combinatie was ver, héél ver te zoeken. Ik ga er maar van uit dat Peter zich heeft vergist in het omgaan met honden van dit kaliber - die vereisen een heel andere aanpak dan de doorsnee hond.
Na diverse mislukkingen bij examens heeft Peter de knoop doorgehakt en mij deze superhond geschonken. Ik ben hem daarvoor uiterst dankbaar.

Met klem benadruk ik dat Peter niet slecht is voor zijn honden; Integendeel het ontbreekt hun aan niets bij hun verzorging en onderhoud. Door tijdsdruk(?) was (en is) hij niet in staat om de honden te bieden wat zij op een ander vlak nodig hadden/hebben en het noodzakelijke contact baas-hond beperkt zich tot op het trainingsveld met "plicht" als boventoon. Eenmaal bij mij werd deze verstoorde combinatie op een voor mij uiterst onplezierige wijze benadrukt door de beide keren dat Fred sterk agressief (zeg maar vals) op Peter reageerde.

Fred kwam op 06-12-2003 bij ons.
In de vaste overtuiging dat de zogenaamde dominantie was terug te voeren tot "slecht of helemaal niet opgevoed", hebben wij (mijn vrouw en ik) de hond als het ware heropgevoed op basis van "respect voor elkaar" en beslist zonder enige dwang. De hond ging beseffen dat niet hij maar wij het voor het zeggen hadden en hij de regels van ons "roedel" diende te respecteren. De combinatie baas-hond verbeterde daardoor sterk en zijn zelfvertrouwen herstelde.
In eerste instantie was de verandering alleen thuis zichtbaar maar later beïnvloedde dat toch ook de trainingen zoals tijdens het:

Speuren:   laat zich niet beïnvloeden door geleider en/of personen welke meelopen

tijdens het uitwerken (m.u.v. Peter);

Appèl:       de hond zoekt oogcontact en is daardoor uiterst attent. Vooral bij de

apporteeroefening laat de hond zien weer met plezier te werken.

Manwerk:  de aanvankelijk ongecontroleerde agressie verdween (werd controleerbaar:

gewonnen mouw wordt teruggebracht bij de pakwerker).

Hoewel de combinatie met mij verbluffend is en de hond door de veranderingen bewijst werkelijk van groot kaliber te zijn, gebiedt de eerlijkheid te vermelden dat Fred in verband met zijn leeftijd niet (meer) in staat zal zijn om een echte topprestatie te leveren. Dit is ook beslist niet mijn bedoeling. Mijn streven is er op gericht om te laten zien dat Fred een ECHTE KANJER is en een perfecte GEBRUIKSHOND uit "Hoch-Zucht-lijnen".

Nakomeling(en):
Hoewel Fred enige malen als dekreu is gebruikt, zijn mij - op een enkele na - geen fokresultaten bekend. De enige mij bekende nakomeling is Keown v.d. Torenhoeve een gebruikshond zoals die behoort te zijn met veel temperament, hoge intelligentie, zeer hoge grondsnelheid, een super beet en aangekeurd in keurklasse 1.

Examen 19-11-2005
In een opwelling besloot ik Fred voor te brengen op een VH-examen onder keurmeester A. Strijk en wel voor Speurhond 1.
Ik moet zeggen dat de omstandigheden ideaal waren maar dat ik jammer genoeg niet het geluk van de dag had. Na 4 uren werd het spoor uitgewerkt en tot na de 2e hoek ging alles zoals verwacht. Zonder het spoor te verlaten, tekende de hond duidelijk op het verleidingspoor en kreeg daarbij de lijn om zijn linker achterpoot. Goede raad was duur en ik besloot om de lijn pas bij het voorwerp goed te doen. Volgens de keurmeester was Fred wat onzeker op de volgende hoek. Vanaf het voorwerp - dat keurig werd verwezen - heeft de hond weer uitmuntend gepresteerd en kreeg de beoordeling ZG met 94 punten.