Argos werd mijn "wedstrijdhond" - de hond waarmee ik mijn doelstelling kon gaan halen.  Ik weet dat wedstrijdhonden worden gemaakt maar de hond moet wel de nodige eigenschappen bezitten.

In mijn functie van instructeur leerde ik Argos kennen. Het was een zeer temperamentvol reutje en de geleidster had de handen vol. Argos was een hond die werkelijk een geleider nodig had die ver, heel ver boven hem stond. Correcties reageerde hij af op de geleider en beten en blauwe plekken waren de normaalste zaken na een training. Hoewel een heel sociale en vriendelijke hond, reageerde Argos agressief op pijnprikkels. Pas veel later is dat gedrag geleidelijk minder geworden.
Zoals het gaat wanneer we een goede hond zien, zei ook ik: "Als je hem weg doet dan wil ik die hond wel". Twee weken later was ik de eigenaar van de hond.


Argos was best een goed gebouwde hond met goede rug, hoekingen en vooral een grote kop. Hij had te korte poten waardoor de schofthoogte met veel moeite en pijn op 60 cm (eerlijk gemeten 58,5 cm) kon worden vastgesteld. Het gevolg was dat Argos de beoordeling matig kreeg en niet kon worden aangekeurd.
Jammer maar alles wat hij "kynologisch" te kort kwam maakte hij als GEBRUIKSHOND dubbel en dwars goed. Tijdens het UV-examen betitelde keurmeester van Asselt† hem als de enige reu in de groep. Best een mooi compliment dacht ik. Hoewel de hond niet was aangekeurd, wil dat niet zeggen dat de hond nooit heeft gedekt. Hij heeft enkele nakomelingen gebracht in zowel ons landje als in de voormalige DDR waar ze hem gebruikten om aansluiting te krijgen op de "Hoch-Zucht-lijnen". Alle nakomelingen van hem waren aan de forse kant, hadden uitstekende karakters en voor de toenmalige DDR-begrippen een uitmuntende bouw.

Mede door de inzet van Henk Spiering, Fred Meijer en Robby de Jong heb ik met Argos vele malen met wisselend succes aan wedstrijden deelgenomen. Argos was altijd wel goed voor een ZG/Uitmuntend bij appèl en manwerk maar het speuren was wisselvallig en naar later bleek, was ik daar de oorzaak van.

Een te laat ontdekte rugblessure bij Argos was de reden dat wij ons jammer genoeg niet konden kwalificeren voor het Nederlands Individueel Africhtings Kampioenschap (NIAK).





Op 12 jarige leeftijd werd bij Argos botkanker in de bovenkaak geconstateerd en is hij met zijn bal in de bek ingeslapen.

ARGOS stamde uit "Hoch-Zucht lijnen" en was een zeer vriendelijke, sociale GEBRUIKSHOND. Hij bezat een zéér hoge buitdrift, enorm temperament en werklust en een niet te stuiten doorzettingsvermogen.