|
|
Dasta
NHSB: 1113055 - HD -
geb.05-05-1980 †28-12-1990
Direct na de dood van Rex ben ik op zoek gegaan naar een nieuwe hond. Tijdens het leven van Rex heb ik korte tijd een reu gehad
Santos van Sophrian. Een heerlijke hond die jammer genoeg niet door Rex werd geaccepteerd en het veld moest ruimen.
De kennel van Sophrian had in het verleden een goede naam op het gebied van werkhonden en dus was voor mij de keus snel gemaakt. Dasta was de naam van mijn nieuwe hond.
Jammer genoeg was ik niet op de hoogte van het feit dat de goede naam van "van Sophrian" reeds behoorlijk was besmet maar daar zou ik nog wel achter komen.
Dasta kwam bij ons op een leeftijd van 9 weken en zou volgens de papieren alle entingen die tot dat tijdstip noodzakelijk waren hebben gehad. Op een leeftijd van 12 weken kreeg ze haar vervolg inenting en een week daarna begon ze zich raar te gedragen. Terug naar de dierenarts; Een antibioticakuur en dan zou het wel beter gaan. Nou mooi niet dus! Na diverse bezoeken aan de dierenarts werden wij door verwezen naar de Universiteitskliniek in Utrecht.
Uiteindelijk zijn ze er daar achter gekomen dat Dasta leed aan hondenziekte. Nu denkt iedereen natuurlijk dat een dierenarts die ziekte direct vindt maar juist in die tijd werd aangenomen dat door entingprogramma's hondenziekte niet meer voorkwam.
Onze Dasta is een
tijdje in Utrecht geweest waar ze werd behandeld en natuurlijk ook studie op haar werd verricht.
Uiteindelijk - ze was inmiddels 6 maanden - konden wij haar ophalen. Het treurige bericht dat we daarbij kregen was dat de hond volkomen genezen was maar een handicap had overgehouden. Zeg maar ze was spastisch. Kort en goed we konden haar beter laten inslapen want de hond zou toch niet ouder worden dan ca. 1 jaar. Mijn vrouw en ik besloten haar na alle tests en studies te laten leven en uiteindelijk is ze in een goed en opgewekt leven ruim 10 jaren oud geworden.
Ondanks haar handicap viel Dasta beslist in de categorie GEBRUIKSHONDEN.
Haar doorzettingsvermogen, werklust en temperament waren ruim boven het gemiddelde. Dasta had van nature een ideale aanleg op speurgebied en ik ben er van overtuigd dat Dasta zonder handicap een perfecte sporthond zou zijn geweest.
Op de leeftijd van ruim 10 jaren gaf ze zelf aan dat het voor haar wel genoeg was en hebben wij haar laten inslapen.
De kennel van Sophrian had in het verleden een goede naam op het gebied van werkhonden en dus was voor mij de keus snel gemaakt. Dasta was de naam van mijn nieuwe hond.
Jammer genoeg was ik niet op de hoogte van het feit dat de goede naam van "van Sophrian" reeds behoorlijk was besmet maar daar zou ik nog wel achter komen.
Dasta kwam bij ons op een leeftijd van 9 weken en zou volgens de papieren alle entingen die tot dat tijdstip noodzakelijk waren hebben gehad. Op een leeftijd van 12 weken kreeg ze haar vervolg inenting en een week daarna begon ze zich raar te gedragen. Terug naar de dierenarts; Een antibioticakuur en dan zou het wel beter gaan. Nou mooi niet dus! Na diverse bezoeken aan de dierenarts werden wij door verwezen naar de Universiteitskliniek in Utrecht.
Uiteindelijk zijn ze er daar achter gekomen dat Dasta leed aan hondenziekte. Nu denkt iedereen natuurlijk dat een dierenarts die ziekte direct vindt maar juist in die tijd werd aangenomen dat door entingprogramma's hondenziekte niet meer voorkwam.
Onze Dasta is een
tijdje in Utrecht geweest waar ze werd behandeld en natuurlijk ook studie op haar werd verricht.Uiteindelijk - ze was inmiddels 6 maanden - konden wij haar ophalen. Het treurige bericht dat we daarbij kregen was dat de hond volkomen genezen was maar een handicap had overgehouden. Zeg maar ze was spastisch. Kort en goed we konden haar beter laten inslapen want de hond zou toch niet ouder worden dan ca. 1 jaar. Mijn vrouw en ik besloten haar na alle tests en studies te laten leven en uiteindelijk is ze in een goed en opgewekt leven ruim 10 jaren oud geworden.
Ondanks haar handicap viel Dasta beslist in de categorie GEBRUIKSHONDEN.
Haar doorzettingsvermogen, werklust en temperament waren ruim boven het gemiddelde. Dasta had van nature een ideale aanleg op speurgebied en ik ben er van overtuigd dat Dasta zonder handicap een perfecte sporthond zou zijn geweest.
Op de leeftijd van ruim 10 jaren gaf ze zelf aan dat het voor haar wel genoeg was en hebben wij haar laten inslapen.
|
|