|
|
NHSB: 2381764 - UV,VZH, VH2 - HD +
geb.20-01-2002 †31-12-2010
Hoogst behaalde punten:
VH: A:98, B:85, C:92
Exterieur: Matig (Langhaar)
Bij de keuze van een hond laat ik mij niet alleen leiden door verstand maar vooral door gevoel. Zo ook bij Q zoals ze kortheidshalve door ons wordt genoemd. Van de beschikbare teven was zij degene die tot het laatst in de brandende zon bleef spelen en verkennen. Ze had veel haar en er was een duidelijke aanwijzing dat het een mooi gebouwde langhaar zou worden.
Thuis werd ze direct geaccepteerd door Honey en Boca en ze ontpopte zich als een hondje met veel temperament en lef. Al snel kreeg ze de bijnaam "Terrorist" want zo gedroeg zij zich. Wanneer ze iets voor had dan gebeurde dat ook.
Als pup begon ik met speuren en al snel werd duidelijk dat zij daar veel, heel veel aanleg voor heeft. Het appèl bleef natuurlijk beperkt tot spelen en apporteren. Het zakje en de rol vond zij een prachtig speeltje. Tot zover alles naar tevredenheid.
Op de kringgroep hoorde ik haar soms gillen en krijsen wanneer ze in de aanhanger zat maar kon geen vreemde dingen ontdekken. Op een leeftijd van 5½ maand werd Q voorgeröngd en kreeg ik antwoord op het eerder genoemde gillen en krijsen. Haar bekken lag zo steil dat het gewricht uit de kom schoot. Ja, dat heb ik weer. Er waren 2 mogelijkheden:
1- Q laten inslapen of
2- Opereren.
Zoals ik elders al heb aangegeven, blijven onze honden bij ons tot hun dood en in de tussentijd krijgen ze alle denkbare medische hulp. Q werd dus geopereerd toen ze 6 maanden oud was. Eerst de linkerheup; Na 8 weken controle en de rechterheup. Al met al was zij dus 20 weken uit de roulatie en toen kwam nog het revalideren. Alleen rechte stukken en dus veel langs de fiets.
Een bijkomend nadeel van de operatie op deze jeugdige leeftijd was dat Q de tweede inprentingfase (zo rond de 7 maanden) volledig heeft gemist met het gevolg dat ze als het ware "pup" is gebleven tot een leeftijd van ca. 18 maanden. Ik neem aan dat iedereen begrijpt dat zoiets nadelig is voor de africhting.
Als ultieme test heb ik het UV-examen met haar gedaan. Van te voren had ik de KM ingelicht en hem gevraagd om extra oplettend te zijn. Het examen heeft ze glansrijk doorstaan en de KM verzekerde mij dat hij niets van de operatie heeft gemerkt of gezien. Dierenarts Wilco Rasenberg dit is, dacht ik, een groot compliment voor je.
Geslaagd voor de
test, dan nu verder met de africhting voor het certificaat. Alles leek naar wens te lopen maar het speuren ging niet
meer zoals ik van haar kende.
Vervolgens werd de
hond ziek, al haar eten braakte ze uit, was aan de diaree en dat soort vervelende dingen.
Kort en goed: Naar Wilco. Wat bleek: een ernstige voedselallergie. Remedie: dagelijks een pilletje en speciaal voer. Nu na maanden tobben gaat het dan eindelijk bergop. Gelukkig heeft zij haar eigen wil en activiteit niet verloren.
Quinta is een heel goed africhtbare langharige "Showhond". Zij valt naar mijn begrippen beslist niet in de categorie Gebruikshonden. Quinta is pure "Hoch-Zucht".
Quinta is zacht van aard met een duidelijke "will to please". Ze wil dus graag werken en bezig zijn maar omdat ik kennelijk toch wat al te nadrukkelijk aanwezig ben, is de combinatie met mij niet zoals ik die voor ogen heb.
In het kader van "Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst" heeft Quinta een tijdje getraind met de 12-jarige Sharon Luites een jeugdlid van onze kringgroep.
Examens:
19-11-2005: VH1 - krgr. Keytenburg - KM. A. Strijk: A-98; B-85; C-92 = 275 punten.
10-03-2006: VH2 - krgr. Oosterhout - KM. A. Strijk: A-91; B-70; C-83 = 244 punten.
Na haar "sportieve carrière" is Quinta als vriendelijke en uiterst lieve huishond verder gegaan.
In de eerste week van december 2010 werd ze ziek en volgens de dierenarts had zij in het gunstigste geval een fikse leverontsteking. Op 28 december toonde een echo aan dat er hoogstwaarschijnlijk kwaadaardige uitzaaiingen in de lever zaten. Omdat haar conditie in korte tijd heel sterk achteruit ging, is Quinta 3 dagen later op 31-12-2010 ingeslapen.
Quinta was heel sociaal en vriendelijk maar vooral prettig gezelschap.
Zij heeft nogal wat te verwerken gehad:
Bekkenkanteling - goed doorstaan :: Voedselallergie - te boven gekomen :: Fistels - mee te leven.
De gevolgen van een leveraandoening waren haar echter teveel.
Wij zullen deze vrolijke hond beslist missen!
|
|